Πηγή: www.kynigesia.gr


κείμενο ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΜΠΑΤΖΙΔΗΣ

Προσωπικά δεν ξεκινάω κυνήγι στα αγριογούρουνα, αν μέσα στο αυτοκίνητο δεν υπάρχει μία δεύτερη αλλαξιά ρούχα και ένα ακόμη ζευγάρι άρβυλα.

Απαραίτητος είναι και ένας μικρός φακός, που πρέπει να βρίσκεται πάντα σε μία τσέπη του γιλέκου.

Όσοι έχει τύχει να νυχτωθούν μόνοι μέσα στο δάσος, καταλαβαίνουν την αναγκαιότητά του. Ιδίως, μάλιστα, εάν το φέρουν έτσι οι περιστάσεις που να χαθούν και να μην επιστρέψουν τα σκυλιά, οπότε να πρέπει να τα ψάξει κανείς μέσα στο δάσος!

Σας έχει τύχει ποτέ να τραυματιστεί από αγριόχοιρο ο σκύλο σας, και να τον αναζητάτε χωρίς φακό στη ρεματιά που έχει καθηλωθεί; Εύχομαι να μην συμβεί σε κανέναν, ούτε και στον χειρότερο εχθρό μου.

Καπνίζεις δεν καπνίζεις, ένας αναπτήρας πρέπει πάντα να «φωλιάζει» σε κάποιο τσεπάκι σας (αν είναι και από αυτούς της «θυέλλης», ακόμα καλύτερα).

Στο κυνήγι το άναμμα μίας φωτιάς μπορεί να γίνει αναγκαίο σε πολλές περιπτώσεις, άλλοτε ευχάριστες και άλλοτε δυσάρεστες. Και χωρίς αναπτήρα ή σπίρτα, φωτιά δεν ανάβει (τουλάχιστον εγώ δεν έχω δει εγώ κανέναν να τα καταφέρνει τρίβοντας ξύλα, όπως στις ταινίες).

Το «φαρμακείο» είναι, επίσης, κάτι που πρέπει να έχει μαζί της η κάθε ομάδα. Ένας γιατρός ή ένας φαρμακοποιός θα σας πει τι πρέπει να περιέχει,  και ένα από τα πιο υπεύθυνα μέλη της παρέας πρέπει να το κουβαλά μαζί του…

Και μία ο λόγος για φάρμακα, θεωρώ… ανεπίτρεπτο να ξεκινάει μία παγάνα στα αγριογούρουνα, χωρίς να υπάρχουν εφόδια πρώτων βοηθειών για τα σκυλιά.  Όσο για τις ενέσεις για τις φόλες, πρέπει να βρίσκονται στο γιλέκο του κυνηγού (μέσα σε ένα στεγανό περιτύλιγμα), και όχι στο αυτοκίνητο. Διότι, αν συμβεί το «κακό», το κάθε δευτερόλεπτο είναι κρίσιμο.

Αυτόν τον πρώτο καιρό του Σεπτέμβρη, είναι σίγουρο πως όσο νερό και να κουβαλάτε στα παγούρια ή στα γιλέκα σας, δεν πρόκειται να φτάσει για εσάς και τα σκυλιά σας (αναφέρομαι πάντα σε περιοχές που δεν υπάρχουν πηγές, ποτάμια, νερόλακκοι κλπ)

Έτσι, στα αυτοκίνητα πρέπει να υπάρχουν μπιτόνια με καθαρό νερό, από όπου θα ανανεώνετε τις «προμήθειες» σας, όσο θα συνεχίζεται το κυνήγι.

Στους περισσότερους τόπους της χώρας μας επικρατεί ζέστη στα μέσα του Σεπτέμβρη…

Σε αυτές τις συνθήκες ούτε τα σκυλιά μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα και να εργαστούν για πολλές ώρες, ούτε και οι κυνηγοί να κάνουν τις πολύωρες παγάνες που συχνά απαιτεί το κυνήγι του αγριόχοιρου...

Ο παράγοντας «ζέστη», βέβαια, επηρεάζει και τη συμπεριφορά των αγριόχοιρων, αφού λόγω της υψηλής θερμοκρασίας που αναπτύσσεται στο σώμα τους όταν διώκονται, τα ζώα δεν τρέπονται εύκολα σε φυγή και προτιμούν να σταθούν και... να αμυνθούν απέναντι στους σκύλους .

Επειδή αυτήν την εποχή τα αγριογούρουνα συνοδεύουν τα μικρά τους και προέρχονται και από μια «φιλήσυχη» περίοδο, δεν παίρνουν εύκολα «πόδι» και εκφράζουν αυξημένη επιθετικότητα!

Αυτή είναι μια παράμετρος που πρέπει να εκτιμηθεί σοβαρά, γιατί μεγαλύτερη σημασία έχει η ακεραιότητα των σκυλιών και, δευτερευόντως, η κάρπωση…

Περιορισμένη η δίωξη…

Όσο ικανοί ή ανθεκτικοί και να είναι οι σκύλοι, αν το αγριογούρουνο δεν «πέσει» εντός του κλοιού, η καταδίωξη θα είναι περιορισμένη αυτές τις πρώτες ημέρες της σεζόν.